Page 66 - Tarih Çevresi Dergisi

tarih çevresi

Harris-Todaro modeline yönelik eleştiriler de mevcuttur. Bunları şöyle sıralayabiliriz:
İlki, Willis’in (1980:396) işaret ettiği gibi, iş dağıtım kuralları Todaro modelindeki basit piyango

mekanizması şeklinde gerçekleşmemektedir. İş arama üzerine literatür, 1969 yılından bu yana
oldukça gelişmiştir Bütün hepsinde yatırımların rolüne değinilmektedir. Aksine Todaro modelinde,
fiili göç kararı dışında açık bir yatırımdan söz edilmemektedir. Gerçekte gelişmekte olan ülkelerden
gelen son kanıt niteliksiz göçmenlerin uzun süreli iş görüşmelerine bağlı kalmadıklarıdır. Açık kent
işsizliğinin nedeni, niteliksizlerden daha çok nitelikli işgücüne bağlanmaktadır Yapp (1977); Papola
(1981). Bu gerçek iki yönlü göç modellerini geliştirmeyi teşvik etmiş ve işgücünün heterojenliğine
bir katkı sağlamıştır Fields (1975); Fallon (1983); Fallon (1983); Cole ve Sanders (1985).

İkincisi Todaro modelinde informal sektördeki işgücü piyasası davranışına dikkat edilmemiştir.
Gerçekte işgücü talebi kaynaklarından daha fazlasını bilmeyi gerektirir. Zaten ücretler işgücü
piyasasını temizler, arz ve talebe yanıt verir.

Üçüncüsü modern sektörde ücret katılığı varsayımının lehine vurguda bulunan çok az kanıt
bulunmaktadır (Montgomery, 1991).

Bu açıklama sendika baskısı ve asgari ücret yasasıyla ilgili gerçeklere vurgu yapmaktadır. Sonuç
olarak, kent formal ve informal sektörler arasındaki ücret farklılıkları firma bazındaki eğitim
maliyetleriyle açıklanmaktadır Mazumdar 1973);Stiglitz (1974).

Dördüncüsü, burada iskonto oranı ve rasyonel göçmenler sorunu bulunmaktadır. Todaro’nun
göçmenleri için asıl önemli olan beklenen kent kazançlarının bugünkü değerinin beklenen kırsal
kazançların bugünkü değeriyle kıyaslanmasıdır. Verilen modern sektör ücretleri kırsal ücretlerin iki
katıdır. Modern sektör işleri göçmenlerin güvenliğini sağlamadan önce veri işsiz kalma süresi, veri
iskonto oranı, zaman kontrolü potansiyel göçmenin bugünkü değer eşitliği sağlanmadan önce neye
ne kadar sürede sahip olacağını gösterir. Cole ve Sanders (1985:485) iskonto oranının %5 ila %15
arasında değiştiğini gösteren bir hesaplama yapmışlardır. Sonuç olarak, çok uzun bir zaman tercihi
olduğunu varsaydığımızda, 50 yıldan daha uzun bir zamanda, göçe alternatif bir açıklama sırada
olabilir.

Beşincisi muhtemelen önemlidir. Potansiyel göç kararının yarattığı diğer sorunlar Stark’ın son
riskten kaçınma davranışı üzerine yapılan çalışmalarına dayanmaktadır. İşgücü arzı fazlasına dayalı
modellerde, kentleşmenin artması toplam çıktıyı hem kısa dönem etkinliğiyle hem de uzun dönem
büyüme etkisiyle artıracaktır. Kısa dönemde işgücü düşükten yüksek marjinal verimliliğe sahip
işgücüne dönüşecektir. Uzun dönemde sermaye birikimi, tasarruf oranları modern sektörde (kentte)
yükselir. Yalnızca kapitalist tasarruf eder ve sermaye yalnızca modern kent odaklı üretim

64